20-04-05

Schoolplein


Dat ik hier nu weer sta en over de muren
--------------------------------------------------------
gluur naar het plein en hoe de bel dan gaat,
de hel bevriest, ik mijn vertrapte zelf opraap,
in de rij ga staan, de broek gladstrijk, hoe zij,
nu ook weer hier, het ijle, vlasblonde meisje,
ach, hoe zij dan hap in de appel stapt en hap
door die zure groene bol hapt en naast me
staat met een rake krakende appelhap,
bloedend op het witte vruchtvlees trapt.
--------------------------------------------------------
Nee. Dat ik nu hier weer sta en zwijgend
naar een keurig ontruimd speelplein staar,
en hoe met z’n rattentanden de kindertijd
schuldig is en ettert als geschaafde knieën,
strijdbaar geurt naar gras en melk en krijt.

11:42 Gepost door Frédéric Leroy in 6- Gedichten | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Mooi Herkenbare woorden . . .

Gepost door: Erwin | 24-04-05

Hartelijk bedankt voor je reactie Erwin! Ook een kneusje op het speelplein?

Gepost door: Frédéric | 25-04-05

voorlezen? Prachtig gedicht; vraag me al een tijdje af hoe je dit gedicht kunt voorlezen. Misschien kan het door met een hoog paneel te werken, en uit te beelden dat je erover kijkt.

Gepost door: Wouter7 ¶ | 08-11-07

De commentaren zijn gesloten.