04-01-05

Odyssee


(Alternatieve opening)

En zing mij, platgevoosde muze,
over bloedvergieten, over hakken
en pletten, een lofzang aan de haat.

Omdat oorlog zinvol is en schepen
in beweging zet.

Behoed me voor het tamme vredesdichten,
laat liever woorden etteren, deze verzen stollen
tot opgedroogde korsten, opdat dit gedicht de tekenen
van strijd zou dragen, niet de tere bloesems
van de amandelboom.

En als je me huiswaarts voert, laat de zee
dan gulzig zijn, meedogenloos en de eilanden
een door vlijmscherpe zon versneden hecatombe,
met een blootgelegd skelet dat als sepia
uit platgetreden aarde steekt.

14:28 Gepost door Frédéric Leroy in 6- Gedichten | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |