12-10-04

Requiem


voor Pascal Rambault (†2004)

2004: wat een onwaardig jaar
om te sterven – op een mooie
dag nog wel, een dag van zon en vogels,
die 26 mei van verwrongen staal
en definitieve krassen in de lentelucht.

Ergens weeft een vrouw een kleed van glas.

Maar wat als ze gelijk zouden hebben
die warhoofden uit Princeton en Cambridge
die ruiken naar stijfsel en kattenpis
en krijtsporen trekken in de schaduw
van zijne hoogheid dr. Hugh Everett III
kettingrokende paus in een Cadillac (met koehorens),
geniaal en gespecialiseerd in het optimaliseren
van functies en het dodental
tijdens hypothetische kernaanvallen?

De kat van
Schrödinger is dood, zegt men
en ze leeft

(hij leeft).

Je keert gewoon naar huis terug, optimist,
naar hen die van je houden, naar ons
je gaat de keuken binnen en eet
een aardbei

(je eet een aardbei en stikt en sterft en herrijst
en begint met nogal wat zelfvertrouwen een geheel nieuwe religie).

Ook dr. Hugh Everett III stierf
in 1982
als multimiljardair en aan een hartaanval
en toch ook niet.

17:16 Gepost door Frédéric Leroy in 6- Gedichten | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

toelichting Dr. Hugh Everett III ontwikkelde in de jaren vijftig als student wiskundige fysica aan de universiteit van Princeton de vele-werelden-theorie om komaf te maken met een aantal paradoxen in de quantumfysica. Na zijn doctoraat werkte hij voor het Pentagon, voor hij zich met succes in de zakenwereld stortte.

De kat van Schrödinger: een gedachtenexperiment dat de paradoxale natuur van quantumtoestanden extrapoleert naar macroscopische objecten.

Gepost door: Frédéric | 03-08-05

De commentaren zijn gesloten.